Wat is het verschil in bereik van analoge en digitale ethertelevisie (DVB-T)?

Zowel voor de huidige analoge als voor digitale televisie via de ether is een aantal (zeer) hoge zendmasten in Nederland nodig. Elke zendmast neemt, als een lappendeken, een stukje van de bedekking van Nederland voor zijn rekening. Voor digitale TV via de ether zullen
in eerste instantie 15 nieuwe locaties worden gebruikt, naast de al bestaande 23, waarvandaan de uitzendingen van (alleen) de publieke omroepen (inclusief de regionale) zullen plaatsvinden. Deze 12 locaties zijn qua positie, hoogte van de antenne en zendvermogen zodanig gekozen, dat ze gezamenlijkeen landelijke dekking verzorgen.
Zowel voor analoge- als voor digitale TV via de ether geldt dat 98%
van de Nederlandse huishoudens gedekt moet zijn.

Door obstakels, weers- en andere invloeden is het voor geen enkel draadloos systeem mogelijk om continu 100% dekking te garanderen. Met 98% wordt bedoeld, dat (98% x 16 miljoen =) ruim 15,6 miljoen inwoners het TV-signaal moeten kunnen ontvangen. De resterende 2% woont in gebieden in Nederland waar de kans op goede ontvangst kleiner is. Daar zou in dat geval naar alternatieven gekeken moeten worden, zoals kabelaansluiting of satellietschotel. Sommige van die gebieden zijn uit berekeningen bekend, andere gebieden zullen pas in de praktijk zichtbaar worden.